Do sada, VBZ Beograd predstavio se inicijalnom press konferencijom i nastupio na ovogodisnjem sajmu knjiga a beogradska promocija knjige NOCNO PUTOVANJE POSLANIKA MUHAMMEDA (26/11 u 19h, CZKD) prva je promocija nase kuce u Srbiji i prilika da se ona na odgovarajuc nacin predstavi domacoj publici i medijima.
Na promociji knjige NOCNO PUTOVANJE POSLANIKA MUHAMMEDA ucestvovace prevodilac ove knjige s latinskog Sinan Gudzevic, teoreticar religije Mirko Djordjevic i teoreticarka knjizevnosti Jasmina Ahmetagic uz voditelja/moderatora (za koga se jos nismo odlucili)...
'VBZ Beograd' je ovdasnja podruznica velikog zagrebackog izdavaca VBZ koji, pored centrale u Zagrebu i podruznice u Beogradu, ima i podruznice u Sarajevu i Ljubljani. Time se tvori prva ozbiljna i funkcionalna izdavacko-knjizarsko-distributivna mreza u regionu.
Iz pogovora prevodioca Sinana Gudzevica:
"Sadrzaj knjige o nocnom putovanju Poslanika Muhammeda na nebo velikim je djelom poznat u nasim krajevima, no sama knjiga nije. Ovo je prva na nasem jeziku koja tu cuvenu i jakom omiljenu gradju sadrzi na jednom mjestu. Jezik s kojeg je predena jest latinski, a na njega je prevedena sa starokastiljanskoga, na koji je pak bila prevedena s arapskoga originala, a ovaj je izgubljen.
Pet je godina presudilo sudbinu ove knjige. Najprije je to 1264., u kojoj je prevedena s kastiljanskoga na latinski, pa s latinskoga na francuski. Ti ce prevodi omoguciti njenu znacajnu distribuciju po Spaniji, Francuskoj i Italiji. U 14. i 15. stoljecu knjiga ce na evropskom Zapadu imati status kanonskoga teksta islamske vjere, a kroz stoljeca je, prije no sto ce pasti u zaborav, zabunom smatrana i prevodom 70. sure Kur'ana. Druga je godina 1919., kada spanski arabista Miguel Asin Palacios izlaze tezu da u Danteovoj slici zagrobnoga svijeta postoje analogije s muslimanskom eshatologijom, te da se ne moze poreci veza izmedju Bozanstvene komedije i one muslimanske knjizevnosti koja tematizira zagrobni svijet. Razni dantolozi i dantofili uspotivili su se Asinu, te je stvar prerasla u veliku polemiku i po mnogo cemu dobila mjere skandala. Treca je godina 1944., u kojoj, godinu dana nakon smrti Asinove, bivaju opet nadjeni rukopisi zaboravljenih prevoda na starofrancuski i latinski, prvi u Oxfordu, drugi u Parizu. Cetvrta je godina 1949. Tada, skoro istovremeno, u trci za primat, izlaze dva izdanja latinskoga teksta, jedno u Vatikanu, a drugio u Madridu. Peta je godina 1991.: izlaze prva dva prevoda na danasnje jezike, jedan u
Parizu, drugi u Milanu."
